Het internet wereldje heeft zo zijn eigen vak terminolgie die u wellicht geregeld tegenkomt en waarvan u zich afvraagt wat dit nu eigenlijk wil zeggen.
Hieronder trachten we de meest voorkomende termen op een eenvoudige manier te verklaren zodat u weet wat men bedoeld als u ze nog eens tegenkomt.
Is er toch iets niet duidelijk dan helpen we u graag verder.
Iedere computer op internet heeft een IP adres zodat elke pc iedere andere pc kan vinden op het net.
Een IP adres zijn cijfer en om die te onthouden zou teveel werk zijn daarom heeft men de domeinnaam in het leven geroepen.
Iedere domeinnaam verwijst naar een IP adres van een computer op het internet.
IP Internet Protocol Adres. Dit is de meest voorkomende manier om computers te laten communiceren via netwerken en via het internet. Het werkt zoals een
telefoonnummer en er kan dus geen dubbel IP adres uitgegeven worden. Een IP adres bestaat uit 4 octetten en kan een maximale waarde hebben van 256, zoals
62.148.169.177
De domeinnaam geeft ook een professionele uitstraling tegenover een sub-domeinnaam dewelke door providers - (een provider is een bedrijf dat u internet
toegang geeft) - gratis worden aangeboden.
Een voorbeeld van sub-domeinnamen kan zijn: users.skynet.be/uwnaam - users.pandora.be/uwnaam - users.pi.be/uwnaam
Wij registreren en activeren voor u de domeinnaam van uw keuze (indien deze nog beschikbaar is)
Een internet server is een computer op een snelle internetverbinding die 24 uur per dag uw website staat te 'serven' en ervoor zorgt dat uw website bereikbaar is.
(afleiding van woord server)
Problemen met een server kunnen er dus voor zorgen dat uw website en email verkeer tijdelijk niet werken of onderbroken worden.
Dit is de totale hoeveelheid data dat van en naar uw website vervoerd mag/kan worden.
Wordt deze data overschreden dan zal er gevraagd worden een up-grade van uw hosting pakket uit te voeren of zal men maandelijk moeten bijbetalen voor het extra
verbruikte dataverkeer.
POP3 of Post Office Protocol 3 komt u tegen wanneer u uw e-mail op de computer moet instellen.
Het is een protocol dat ervoor zorgt dat e-mail berichten op uw computer kunnen binnenkomen.
Deze code krijgt u steeds van het bedrijf die de e-mail hosting doet.
SMTP komt u tegen wanneer u uw e-mail op de computer moet instellen.
Het is een protocol dat ervoor zorgt dat e-mail berichten verzonden kunnen worden.
Deze code krijgt u steeds van uw ISP, dit is het bedrijf die uw internet toegang geeft.
Een autoresponder doet met uw e-mail, wat een antwoordapparaat doet met uw telefoon.
Wanneer iemand een e-mail verzendt naar een e-mail adres, dan zal de server een automatisch bericht terugsturen als u bijvoorbeeld op vakantie bent.
Wanneer U een tijdje afwezig bent, op een andere locatie of op vakantie dan kan het soms interessant zijn om uw e-mail adres automatisch te laten
doorsturen naar een ander e-mail adres. Dit noemt men dan e-mail forwarding.
Wanneer U zich op een andere locatie bevindt, hotel, internet café e.a. dan wenst u misschien wel eens uw e-mails te bekijken.
Webmail biedt u dan de mogelijkheid om met een URL link naar uw internet server te gaan en, na het ingeven van een login en paswoord uw e-mails te bekijken waar ook ter wereld.
FTP of File Transfer Protocol is een protocol dat wordt gebruikt om bestanden van een computer naar een andere computer te 'uploaden'.
'uploaden' wil dus zeggen overdragen van bestanden naar de internetserver.
Een IP-adres "Internet Protocol Adres" is een uniek adres in de vorm van getallen, waarmee een (internet-)computer of server geïdentificeerd kan worden.
Zo'n adres bestaat uit 4 cijfercombinaties tussen 0 en 255, met daartussen steeds een punt, dus bijvoorbeeld "192.168.16.223".
Dit is de meest voorkomende manier om computers te laten communiceren via netwerken en via het internet.
Hoe vraag ik mijn IP-adres op ?
Je kunt je IP-adres opvragen door te klikken op start, dan op uitvoeren. Vul vervolgens cmd in.
Je krijgt dan een zwart schermpje te zien. Vul daar ipconfig in en klik op enter.
Omdat IP-adressen een onhandige manier zijn om informatie op te zoeken op het internet werden domeinnamen in het leven geroepen. Domeinnamen zijn een door
mensen leesbaar adres waarmee je makkelijk informatie kan opvragen op een computer. Die domeinnaam moet echter omgezet worden naar een IP-adres, zodat ook
computers op het internet ermee kunnen communiceren. Dit is de taak van een nameserver, die ervoor zorgt dat de domeinnaam wordt omgezet in een IP-adres.
Een hostnaam is de naam van een computer op het internet. Deze wordt afgeleid van de domeinnaam. Een hostnaam van een webserver start meestal met www, gevolgd
door de domeinnaam. Bv. www.alniva.be
Een A-record bevat de vertaling van een hostnaam naar een IP-Adres
In het onderstaande record wordt de hostnaam www.alniva.be vertaald naar het IP-adres 212.123.6.131
www.alniva.be A 212.123.6.131
Een CNAME-Record bevat een verwijzing van een hostnaam naar een andere hostnaam.
In het onderstaande record wordt de hostnaam ftp.alniva.be verwezen naar www.alniva.be
Een MX-record bevat informatie over welke mailserver de mails afhandelt van een domeinnaam. Het is mogelijk om voor een domeinnaam meerdere mailservers
op te geven, met een nummer. Dit nummer bevat de prioriteit. Hoe lager het nummer, hoe groter de prioriteit.
De mail voor het domein alniva.be (met een email-adres mailbox@alniva.be) wordt afgehandeld door de server mail.alniva.be.
Indien de server mail.alniva.be niet antwoordt, dan wordt de mail gestuurd naar de server backupmail.alniva.be.
Belangrijk ! Voor mail.alniva.be en backupmail.mail.be moet er een A-record bestaan, dat aanduid op welk IP-adres de mailserver te vinden is.
MySQL is de standaard database voor websites. Een database is een bestand waarin gegevens staan, die via html opgeroepen kunnen worden en naar weggeschreven
kan worden. Dit alles werkt via SQL (Structured Query Language), een simpele database en een programmeertaal.
HyperText Markup Language. Dit is de standaard taal waarin websites gemaakt worden op het www.
HTML maakt gebruikt van zogenaamde tags, zodat de browser weet welke gedeeltes moeten gezien worden laten zien en welke niet.
Op deze manier weet de browser ook wat hij moet doen met een klik van de muis op een link.
PHP is een server-side, cross-platform, HTML embedded script taal. Als U volledig nieuw bent qua php kunt U het beste even een kijkje nemen
op www.php.net.
CGI of Common Gateway Interface. Een CGI script is een klein programmaatje dat ervoor zorgt dat de html op de pagina kan communiceren met de software die op de server
geïnstalleerd staat. Zoals een mail forum.
SSL
Secure Sockets Layer. Dit is de standaard om een 128 bits ge-encrypte verbinding te maken tussen de gebruiker en een pagina. Dit wordt gebruikt om kritieke data
te beveiligen zoals credit card verkeer. Wij maken gebruik van 2checkout.com's SSL site om dit verkeer te laten verlopen.
SSH
SSH staat voor Secure Shell. Het is een procedure om te communiceren met een server via telnet op uw account.
SSI
Server Side Includes. Wanneer U een website heeft op een Unix server dan kan het mogelijk zijn dat uw pagina's ingesteld moeten worden op het gebruik van SSI.
SSI wordt veelal gebruikt om een CGI Script aan te roepen.
RSS is een toepassing van de internetmetataal XML.
Het is niet helemaal duidelijk waar de afkorting voor staat. Volgens de ene lezing staat de afkorting voor 'RDF Site Summary' of 'Rich Site Summary',
volgens de andere staat de afkorting voor 'Really Simple Syndication'.
Je wilt dat de laatste aanpassingen van een bepaalde website op je pc binnenkomen zonder dat je er zelf naar op zoek moet gaan? Dan is RSS iets voor jou.
RSS is bedoeld voor surfers die snel en gericht op de hoogte willen blijven van het actuele aanbod in hun interessegebied op een site.
De laatste koppen en een gedeelte van de tekst van je favoriete site(s) worden overzichtelijk verzameld. Je kiest vervolgens zelf welke artikels je volledig wilt lezen.
De oorsprong van RSS is ontwikkeld door Dan Libby voor Netscape en in maart 1999 voor het eerst toegepast bij My.Netscape.
Ook toen was het bestandsformaat al bedoeld om webkopij in syndicatie te brengen, bij Netscape pushkanalen. Netscape ondersteunt RSS niet meer sinds april 2001.
Dave Winer zette de ontwikkeling voort binnen zijn bedrijf Radio Userland. De huidige generatie Netscape- en nauwverwante Mozilla-browsers ondersteunen RSS wel,
in het tabblad News in de linkermarge.
Hoe kan ik RSS bekijken ?
Meestal wordt RSS dat ingelezen via een RSS lezer. Er zijn verschillende RSS-lezers maar ook sommige browsers kunnen RSS lezen.
Met de groei van het aantal weblogs - (Een weblog, of blog, is een site in een dagboek-stijl. De maker, de weblogger of blogger, plaatst links naar andere webpagina's die hij of zij
leuk of interessant vindt) - is ook het gebruik van RSS toegenomen.
RSS-bestanden worden in de regel gegenereerd door de publicatiesoftware van degene die een website onderhoudt.
Om RSS-bestanden te lezen is aparte software nodig. RSS-lezers zijn er in vele soorten, betaald en niet betaald, voor Linux, Macintosh en Windows.
VOIP is de afkorting Voice Over IP. Dit verwijst naar telefonie of spraak over gewone computer netwerken.
In de professionele wereld wordt dit al veel gebruikt. De telefonie tussen bepaalde filialen gebeurt met een voip telefoon via een voip telefooncentrale.
IP
Ieder toestel dat op internet aangesloten is, krijgt een uniek identificatie nummer, men spreekt dan van het ip-nummer
of ipadres van het toestel. Het ip is uniek en is opgebouwd als volgt : aaa.bbb.ccc.ddd, waarbij ieder van de 4 getallen kleiner of gelijk is dan 255.
Voice
Dit is engels voor stem. Het wil niet anders zeggen dat de stem die over een telefoonlijn normaal analoog wordt doorgegeven
nu digitaal (een gecodeerde opeenvolging van 0 en 1 waarmee informatie kan overgedragen worden)wordt door gegeven.
Over
Over wil niet anders zeggen dan dat de stem digitaal via het internet wordt doorgegeven.
Internet
Internet is het middel dat gebruikt wordt om de verbinding tot stand te laten komen.
Van belang is wel dat er een continu verbinding is en de digitale pakketjes tijdig aankomen. Anders is een stilte op de lijn het gevolg.
Protocol
Door een bepaalde versleuteling / protocol wordt via uw ADSL-verbinding data (bv. e-mails, afbeeldingen, muziekfiles) in pakketjes
op de juiste manier verstuurd. Via dit Internet Protocol is het niet alleen mogelijk om data, maar ook spraak af te handelen.
Hotspots bieden draadloze breedbandinternetverbinding in “hotspots” verspreid over heel België. Dit zijn meestal openbare plaatsen zoals hotels,
congrescentra, wegrestaurants, luchthavens of treinstations. Voor deze draadloze verbinding tot het internet, moet je uiteraard een laptop bezitten.
Je kunt om het even welke laptop, PDA of Webpad gebruiken die uitgerust is met WLAN-kaart om een verbinding te maken met het hotspot-netwerk.
De WLAN-kaart moet compatibel zijn met WiFi. Als je op een hotspot bent, check dan of je in een zone bent die binnen het bereik valt.
Een weblog, of blog, is een site in een dagboek-stijl. De maker, de weblogger of blogger, plaatst links naar andere webpagina's die hij of zij
leuk of interessant vindt. Deze links zijn vaak voorzien van een (kort) stukje commentaar van de weblogger.
Een weblog wordt over het algemeen vaak geupdate. De fanatieke bloggers schrijven meerdere malen per dag nieuwe stukjes.
De nieuwste berichten komen altijd bovenaan de pagina te staan.
Veel beginners doen dit door een zogenaamde counter of teller op hun website te plaatsen. Over het algemeen is dit echter sterk af te raden,
omdat alle bezoekers kunnen zien hoe succesvol (of nog niet!) je website is.
In het begin heb je hooguit tientallen of honderden bezoekers. Dan zien ze dus meteen dat je site nog niet veel voorstelt.
Bovendien komt een counter niet professioneel over. Kijk maar naar professionele zie je daar ooit een counter?
Beter is een degelijk statistiekprogramma. De getoonde gegevens zijn: hits, files. pages, visits en sites.
Waar moet je nou eigenlijk op letten?
Over het algemeen praten mensen over hoeveel hits ze per dag of per maand hebben, om aan te geven hoe goed hun site bezocht wordt.
Meestal is dat zeer onterecht. Hits geeft namelijk het aantal files weer dat is opgevraagd; inclusief b.v. alle plaatjes.
Als een bezoeker op je website komt en meerdere pagina's bekijkt met per pagina meerdere plaatjes, dan zit je dus zo aan tientallen hits voor één bezoekje.
Het enige betrouwbare gegeven voor het aantal bezoekers is dus niet het aantal hits, maar het aantal visits. Het aantal visits geeft vrij nauwkeurig
aan hoeveel echt verschillende bezoeken er geweest zijn. (Overigens klopt dit getal ook niet 100%, maar het voert te ver om daar nu op in te gaan).
Het aantal bezoeken is weer niet hetzelfde als aantal bezoekers. Eén bezoeker kan namelijk op een dag meerdere keren terug komen.
Soms zie je staan 4.045 hits en 78 visits. Sommige mensen durven in zo'n situatie te beweren dat je 4.000 bezoekers hebben gehad.
De werkelijkheid is dat ze maar 78 verschillende bezoeken hadden, waarbij het nog de vraag is hoeveel bezoeken waren van mensen die meerdere keren kwamen kijken.
Let er bij dit alles ook goed op dat ook je eigen bezoeken meetelt. Als je b.v. 4 keer op een dag naar je site of de statistieken gaat kijken,
ben jij zelf al goed voor 4 visits.
Hits - aantal individuele hits die uw pagina heeft gehad
Files - aantal bestanden dat bekeken is.
Pages - Aantal pagina's dat bekeken is.
KBytes - aantal kilobytes dat van en naar uw website verhuisd is
Een Blacklist is een lijst waarin ip adressen opgenomen zijn die in het verleden aantoonbaar spam hebben verstuurd. Deze lijsten worden op basis van vrijwilligheid onderhouden en gebruikt. Doordat beiden op vrijwillige basis gebeuren, is het heel moeilijk om juridische maatregelen te treffen tegen beheerders en gebruikers van blacklists.
Wanneer een verzender op een blacklist staat, is daar tegenwoordig een goede reden voor. Het whitelisten van een geblackliste verzender is dan ook niet mogelijk omdat de mailserver(s) van deze verzender dus spam (heeft) verstuurd. De verzender dient dan zelf maatregelen te nemen en aan te tonen dat haar mailserver(s) onterecht in de blacklists staan.
U kunt verzenders nooit van een blacklist laten halen. Dit is niet mogelijk omdat u niet verantwoordelijk bent voor de infrastructuur die de verzender gebruikt. U moet wel in gedachten houden dat, wanneer een verzender op een blacklist staat, dit meestal 'eigen schuld' is.
Dit omdat de verzender gebruik maakt van fout geconfigureerde software zoals een open relay, open proxy, of zelf spam heeft verstuurd.
De verzender dient dan ook zelf dit probleem op te lossen. Wanneer u het probleem voor de verzender op gaat lossen, zal de verzender dan ook geen moeite doen om zijn/haar situatie aan te passen.
Dit betekent dus dat u de problemen voor anderen oplost terwijl de veroorzakers van deze problemen fijn toekijken.
Een blacklist is een database met daarin opgeslagen bekende IP-adressen die gebruikt zijn om spam (of virussen en dergelijke) te versturen.
Veel providers maken gebruik van deze lijsten om spam te filteren dat anders via hun netwerk zou worden vervoerd en / of aan haar klanten zou worden afgeleverd. Verschillende internetorganisaties en systeembeheerders onderhouden lijsten van IP-adressen die bekend zijn als bronnen van spam, onder andere open relays of adressen waarvandaan spamsoftware wordt aangeboden.
De opzet van een zo'n blacklist is vaak hetzelfde, meestal wordt de techniek die we al kennen van de omzetting van domeinnamen naar IP adressen, de DNS, daarvoor gebruikt. De beheerders van deze blacklists publiceren elk hun 'policy', de criteria waaraan een IP adres moet voldoen om opgenomen te worden.
Een mailserver die geconfigureerd is om die lijst te gebruiken, zal het IP adres van elke mailserver die verbinding met hem probeert te maken opzoeken op die lijst. Als het IP adres van die verbindende mailserver voorkomt op de lijst, dan wordt de verbinding met een foutmelding afgebroken. Komt het IP adres niet voor, dan kan de andere mailserver beginnen met het afleveren van de e-mail.
De meeste mailservers zijn zodanig te configureren dat de blacklists automatisch gebruikt kunnen worden om mail te controleren op mogelijke herkomst van deze bekende spambronnen.
Hoe de beheerder van een mailserver de blacklists precies inzet wisselt.
Sommige providers gebruiken sommige blacklists om prioriteiten toe kunnen kennen in de e-mail die wordt afgeleverd. Staat de mailserver die de mail aanbood op een specifieke blacklist, dan wordt die e-mail geaccepteert en opzij gezet. Op een rustiger moment kan die e-mail dan alsnog verwerkt worden. Enkele beheerders kiezen ervoor om de blacklist simpelweg te gebruiken om e-mail mee te blokkeren, andere bieden hun klanten zelf de keus. Als gebruiker bent u bij de laatste optie het beste uit.
De keuze om een blacklist te gebruiken ligt altijd bij de beheerder van de mailserver. De beheerder van een blacklist is dus niet degene die blokkeert, maar slechts een advies geeft over wat er geblokkeerd moet worden.
In sommige gevallen zijn het niet alleen enkele IP-adressen maar hele IP-ranges (een serie van IP adressen die direct naast elkaar liggen) die op een dergelijke lijst komen te staan. Ondanks dat slechts een beperkt aantal IP adressen uit die hele serie ook daadwerkelijk spam hebben verstuurd, wordt de hele serie geblokkeerd omdat de provider langdurig weigert iets met klachten over spam uit haar netwerk te doen. Niet de legetieme gebruiker is dan op de blacklist opgenomen, maar zijn of haar provider. Een provider met een adequate abuse desk opzoeken luidt het devies in die situaties.
De blacklists werken dus als een soort blokkeringsadvies van beheerders onder elkaar. De ene beheerder publiceert een lijst van wat hij denkt dat geblokkeerd moet worden, de andere beheerder heeft de keuze die lijst te gebruiken. Een soort zelfreguliering, die al jaren bestaat en bedoeld is om het internet schoon te houden.
Soms verstuurt iemand spam uit naam van een ander. Zo'n spamrun noemen we een joejob. Een joejob is dus in feite een spamrun die er zo uit ziet dat het lijkt alsof deze van iemand anders dan de feitelijk verzender afkomstig is.
Het is bedoeld dat de persoons, wiens identiteit vervalst wordt, in een kwaad daglicht komt te staan.
Omdat de vervalste afzender spam zou versturen en de inhoud van dergelijke e-mails regelmatig opzettelijk aanstootgevend is, resulteert een joejob in klachten aan het adres van de vervalste verzender. In veel gevallen wordt op deze manier geprobeerd iemands imago te beschadigen.
Daarnaast worden mails die niet afgeleverd kunnen worden - omdat het adres niet meer in gebruik is bijvoorbeeld - teruggestuurd naar de vervalste afzender met als mogelijk gevolg overbelasting van diens systemen.
Voor de techneuten onder ons: dit levert dus een DDoS aanval op een mailserver op. De vervalste afzender lijdt hierdoor nog meer schade.
De naam is ontleend aan een voorval dat plaatsvond in 1996. Joe Doll, de eigenaar van joes.com, een hostingbedrijf, werd slachtoffer van een dergelijke actie.
Een gebruiker was zijn account kwijtgeraakt nadat hij de voorwaarden had overtreden van joes.com, door een spam in nieuwsgroepen te plaatsen waarbij hij adverteerde voor zijn website. De spammer stuurde als reactie hierop miljoenen spammails met het returnadres vervalst zodat het afkomstig leek van Joe Doll.
Het resultaat was dat joes.com overspoeld werd met klachten.
Een clubje boze hackers dat de moeite niet nam om de afzender werkelijk te controleren voerde een DDoS-aanval uit. De server van joes.com overleefde dit niet en rond nieuwjaardag 1997 blies het zijn laatste bitje uit.
Een joejob is nergens anders voor bedoeld dan om schade toe te brengen, bewust, aan 1 bepaalde persoon of groep personen of de systemen van die perso(o)n(en) en komt niet zo vaak voor.
Een hashbuster is een van de truukjes waarmee een spammer probeert bepaalde spamfilters te omzeilen.
Sommige spamfilters zijn in staat om na een aantal malen een identiek e-mail te hebben gesignaleerd, dat te kenmerken als spam.
Om te voorkomen dat dit gebeurt maakt een spammer gebruik van een stukje willekeurige tekst dat in de e-mail wordt geplakt. Het stukje tekst zal steeds varieren. Je ziet dan vaak die vreemde willekeurige stukjes tekst terug in de subject van een mail of onderaan de body van een mail.
Open proxy-servers zijn servers van anderen (derden, third-party) die spammers toestaan e-mail te versturen zonder dat ze hun echte identiteit en internetlocaties (IP-adressen) hoeven prijs te geven.
Veel spammers gebruiken deze open proxy-servers omdat ze op die manier anoniem kunnen blijven.
Waar begon het mee?
Het inmiddels wijdverspreide misbruik van proxy-servers is een aantal jaren geleden begonnen met het programma Wingate. Voordat via Windows een verbinding kon worden gedeeld door het ingebouwde "internet connection sharing" moesten mensen met een thuisnetwerk al hun internetverkeer via een enkele lijn regelen. Wingate was daarvoor het aangewezen programma, maar het kwam helaas op de markt met een onveilige standaardconfiguratie.
Vrijwel iedereen kon via een Wingate server van iemand anders verbinding maken met elke andere server op het internet. Dat werd al gauw misbruikt door onder meer spammers.
Nieuwere versies werden wel veilig uitgebracht, maar de originele software was inmiddels wijd verspreid en werd te weinig vervangen door nieuwe, veiligere, versies.
Wat is precies het probleem met open proxies servers?
Open proxy-servers hebben een viertal kenmerken dat hen buitengewoon interessant maakt voor spammers en hackers/crackers.
Een open proxy-server staat netwerkverbindingen toe van iedereen naar een willekeurig ander internetadres, via bijna iedere poort en vaak met elk protocol.
Open proxy-servers staan een persoon toe om aanvallen te lanceren of verkeer te sturen van meer dan
één provider tegelijkertijd. Meer bronnen op hetzelfde tijdstip betekent dat het moeilijker is om spam te blokkeren of een aanval te tegen te houden met een firewall.
Verbindingen die via een open proxy-server lopen zijn vaak niet te controleren, er is geen verhaal te halen. De open proxy-server houdt vaak geen log bij en als er wel wordt gelogd, zijn die logs niet beschikbaar voor degenen die netwerkincidenten onderzoeken.
Anders dan spam die via een open SMTP-server wordt gestuurd, kan spam die via een open proxy-server wordt gestuurd zo worden geconstrueerd dat vervalste headers (waaronder de Received en From regels) het natrekken van spam naar zijn oorspronkelijke verzender bemoeilijkt.
Een spammer kan een open proxy misbruiken voor het versturen van zijn spam. Een spammer kan via een open proxy-server anoniem contact zoeken met een mailserver. Op die manier lijkt het erop dat alle e-mail die de spammer verstuurt, van het misbruike systeem afkomstig is. Bovendien kan een slecht geconfigureerde proxy-server ook voor andere soorten ongewenste en potentieel schadelijke netwerk verbindingen gebruikt worden, waaronder instant messenging, computeraanvallen of bestandsuitwisseling.
Er zijn overigens ook andere redenen om open proxies te gebruiken, redenen die niet schadelijk zijn voor het inernet. Een open proxy-server staat gebruikers toe lokaal ingestelde filters te omzeilen. Je lokale netwerkverbinding geeft bijvoorbeeld geen toegang tot 'recreatieve' websites. Als je een verbinding kunt maken met een open proxy-server via je lokale netwerkverbinding omzeil je het lokale filter en kun je vervolgens bij alle soorten websites - via die open proxy-server.
Dit wordt overigens ook gebruikt in dictatoriale of totalitaire landen zoals China en Saoedi-Arabië - de reden moge duidelijk zijn.
Een slechte verbinding door een open proxy?
Behalve voor de rest van het internet bewijst een open proxy-server ook nog eens zijn eigen gebruikers een slechte dienst. Omdat iedereen overal vrij toegang heeft tot het internet vanaf een open proxy-server, zullen ongeautoriseerde gebruikers van die proxy-server vaak de volledige bandbreedte van die server gebruiken. Dit resulteert in bijzonder slechte prestaties voor de oorspronkelijke gebruikers.
Als een open proxy-server wordt geïdentificeerd en toegevoegd aan de zwarte lijst van open proxy-servers, zullen de officiële gebruikers van die server veelal worden afgesneden of geblokkeerd van een aantal mogelijkheden. De meeste providers hebben niet graag hun IP-adressen op dit soort lijsten en dus zullen ze bij het ontdekken van zo'n open proxy vaak overgaan tot blokkeren of afsluiten.
De University of Oregon heeft op haar website bijvoorbeeld meer dan twee miljoen open proxies geidentificeerd die gebruikt zijn om spam te versturen naar haar gebruikers. Andere gebruiken soortgelijke lijsten voor het blokkeren van spam.
FAQ 
